We hadden een gevulde dag op het programma staan. Eén probleempje: waar bevindt zich de ingang van Olympic National Park als die nodig hebt? Een gps moet je echt heel zorgvuldig programmeren zodat hij je echt naar de juiste plaats leidt. Maar goed, ondertussen toch maar een streek verkend die we niet van plan waren te bezoeken.
Eens het echte werk begon, reden we naar Hurricane Ridge. Zijn naam laat al vermoeden dat het er bovenop de berg heel vaak winderig en koud aan toe gaat. Maar het tegendeel bleek waar vandaag: zon, geen wolkje aan de lucht en een zuchtje van een windje. Daar helemaal boven aan een tafeltje met zicht op de Olympic Range hebben we gepicknickt: zalig, toch ?
Tijdens een kleine wandeling merkten we een Blacktailed Deer aan, wat zoveel wil zeggen als een bambi zonder bolletjes en met een zwarte staart 
. Ze had ook nog twee kleintjes bij. Schattig, niet?
Verder in het park wandelden we naar Marymere Falls, een waterval die midden in het bos ligt. Dat lijkt een kleine wandeling van 1.5 miles lang, maar vergis je niet, je bent al snel een dik uur kwijt. Van Lake Crescent kunnen we niet veel zeggen, behalve dat het een mooi meer is, maar dat de Europese meren niet moeten onderdoen. Worden we misschien al een beetje verwend?
Ook de Sol Duc Falls stonden op het programma en het verhaaltje van hierboven herhaalt zich. Ondertussen lieten onze voeten merken dat het welletjes was geweest en de aftocht bliezen we af.
We waren eerst nog van plan in het Dungeness Sanctuary de migraties vogels te bekijken, maar door het late uur hebben we de gps toch maar richting hotel gestuurd.
Adembenemende foto's! Je zou haast niet geloven dat het echt is. Fijn dat we op deze manier kunnen meegenieten van jullie reis. Groetjes Isabel xxx
BeantwoordenVerwijderen